محمود نجم آبادى
206
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
رفته است . به همين نحو در باب نوزدهم ونديداد چهل و يكم از بنك ( بنگه ) ياد گرديده است . كلمه بنك در گزارش پهلوى به منك تبديل گرديده است . اين ماده به عنوان داروى مسقط و بيهوشكننده آمده و آن را با شراب مخلوط نموده در بيهوشيها استعمال مىنمودند . بايد دانست بنك از شاهدانه است . بنه ( Pistacia acuminata ) - درخت صمغ كه از آن تربانتين استخراج مىگرديده و در بخور دادن استعمال مىشده است . ترنج - ( رجوع شود به بالنك ) . تره ( گندنا - ( Poireau - كه در غذاها و سر سفره استعمال مىشده است . خردل سياه Moutarde noire ) - در كتاب سياحتنامه فيثاغورس در ايران ضمن مائده شاهان ايران از آن ذكر گرديده است . درخت خوشبو - در باب هشتم فقره هفتاد و نهم چنين آمده است : " اى سپيتمان زرتشت كسى كه با پرهيزگارى هيزم ( براى آتش ) مىبرد از چوب اووواسن يا وهوكونه يا وهوكرتو يا هداپنته يا از درخت خوشبوى ديگر باشد " از آن گذشته در نوشتههاى تاريخى ديگر از درخت خوشبو ( يا درختهاى خوشبو ) نام برده شده است . روغن اقنطوس كرمان ( Achantus ) - شوكه اليهود و راس الشيخ نيز نوشتهاند . ظاهرا از جنس كنگر باشد ( صفحه 26 ترجمه كتاب يك روز از زندگانى داريوش ) . روغن بادام شيرين - ضمن كتاب سياحتنامه فيثاغورس در ايران آنجا كه سفره شاهان ايران را شرح مىدهد آمده است .